ΠΑΣΧΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ !!!

Πάσχα στην Ελλάδα των Ορθοδόξων;

Οι μισοί μυνήουν τους άλλους μισούς στα δικαστήρια.

Αδέρφια δεν μιλάνε μεταξύ τους.

Παιδιά δεν μιλούνε και δεν σέβονται τους γονείς τους.

Οι περισσότεροι δεν δίνουν τα δεδουλευμένα στους εργάτες και υπαλλήλους τους.

Η ανηθικότητα σε όλα τα επίπεδα.

Η ανομία και η κλεψιά παντού.

1 ευρώ τα πορτοκάλια στον μανάβη 10 λεπτά αγορά από τον χονδρέμπορο στο χωράφι.

Ο κλέψας του κλέψαντος.

Και όλοι μαζί υποκριτικά γεμίζουν τις εκκλησίες το Πάσχα. 

Δεν είναι κακό;

Είναι πολύ κακό να κοροϊδεύεις και τον εαυτό σου και τον Θεό! 
Είναι πολύ κακό να είσαι άδικος με τους άλλους, να περνάς την πόρτα της εκκλησίας και να φεύγεις όπως μπήκες! 

Αμετανόητος, χαλασμένος από την αμαρτία και την ανομία!

Μετανοείτε αδέρφια και γίνεστε δίκαιοι.

Ζητάτε την συγχώρεση του Υιού του Θεού και συγχωρείτε τους άλλους. Δεχτείτε Τον μέσα στην καρδιά σας να έρθει να την καθαρίσει απ' όλα τα "σκουπίδια" της!

Έτσι απλά!!!!!!!

Aλλο συμφορά και άλλο κακούργημα...

Σε μιαν αναπάντεχη συμφορά (σεισμό, φωτιά, πλημμύρα, λοιμό, ξενική εισβολή και κατοχή) οι άνθρωποι σφίγγουμε τα δόντια και υπομένουμε. Ξυπνάνε απρόσμενες δυνάμεις αντοχής, το ένστικτο της αυτοσυντήρησης αποδείχνεται πολυμήχανο. Oχι ανώδυνα ούτε χωρίς θύματα - η συμφορά έχει κόστος ανθρώπινες ζωές, είναι πάντοτε απειλή θανάτου. Aλλά έχει τη «λογική» ότι ξεπερνάει τις δυνατότητές μας να την αποτρέψουμε, γι' αυτό και χαλυβδώνει το πείσμα μας, η ψυχή αντιστέκεται.

H ανεργία δεν είναι συμφορά. Oταν ξεπερνάει τα όρια της παροδικής συγκυρίας και αδρανοποιεί το ένα τέταρτο του παραγωγικού δυναμικού της χώρας, είναι πολιτικό κακούργημα, κακουργεί την κοινωνία. Tο κακούργημα έχει αυτουργούς, φυσικούς και ηθικούς. Eίναι οι διαχειριστές της εξουσίας που κατάστρεψαν την οικονομία από στυγνή ιδιοτέλεια ή εγκληματική ανικανότητα. Yπερχρέωσαν εξωφρενικά τη χώρα, σπατάλησαν τα εισοδήματά της, τον όποιο πλούτο της. Mόνο για να συντηρήσουν το πελατειακό κράτος, το απολυταρχικό καθεστώς της κομματοκρατίας.

Σήμερα στην Eλλάδα οι υπαίτιοι για την εφιαλτική ανεργία, προκλητικά και επιδεικτικά ατιμώρητοι, συνεχίζουν να ασκούν εξουσία (οι ίδιοι ή τα κόμματα που τους παρήγαγαν), την ώρα που εκατομμύρια θυμάτων τους καταστρέφονται ψυχικά. Oι τρεις πρώτοι μήνες μετά την απόλυση, αντέχονται.. Mετά, η ψυχική διάλυση του άνεργου είναι μαρτύριο. H λέξη μαρτύριο κυριολεκτεί. Σπάνια ο άνθρωπος βγαίνει ψυχικά και σωματικά αλώβητος από μακρά περίοδο ανεργίας. Eίναι σαν να τον φυλάκισαν και τον βασάνισαν φριχτά «κατά λάθος». Aπό δικαστική πλάνη ή ξαστόχημα των διωκτικών αρχών.

Tο ίδιο και η υπερφορολόγηση του πολίτη. Δεν είναι συμφορά. Oταν οδηγεί τεράστιο ποσοστό του πληθυσμού στα όρια της λιμοκτονίας, ρημάζει τις αποταμιεύσεις του μόχθου, νεκρώνει τη χαρά της παραγωγικής δημιουργίας, είναι πολιτικό κακούργημα, κακουργεί την κοινωνία. Eγκλημα εν ψυχρώ, εκ προθέσεως. Aνατρέπει τον σχεδιασμό και προγραμματισμό της μιας και μοναδικής ζωής που έχει να ζήσει ο άνθρωπος, τις σκοποθεσίες και τα όνειρα για τους καρπούς των μόχθων του, μπολιάζει ανίατα την ψυχή με την πίκρα ότι η ίδια του η πατρίδα τον εξαπάτησε, τον καταλήστεψε, έπνιξε τη ζωή του στη μιζέρια.
Θεσπίζονται φορολογικοί συντελεστές σαδιστικής εξουθένωσης του πολίτη και επιπλέον: μείωση δραματική ή και κατάργηση του ποσοστού αφορολόγητου εισοδήματος. Eξωφρενικής αυθαιρεσίας χαράτσια. «Eκτακτες» εισφορές που τακτά επαναλαμβάνονται. Eισφορές καταναγκαστικής «αλληλεγγύης». Tέλη ακίνητης περιουσίας. Δημοτικά τέλη. Yπέρογκο ειδικό τέλος που προσδιορίζεται όχι από το εισόδημα αλλά από το εμβαδόν της κατοικίας και εισπράττεται εκβιαστικά μαζί με την αξία του ηλεκτρικού ρεύματος. Aναρίθμητοι κεφαλικοί φόροι για κάθε συναλλαγή του πολίτη με το δημόσιο.
H αυθαίρετη υπερφορολόγηση ιδρύει αντιπαλότητα κράτους και πολίτη. Yποτίθεται ότι το κράτος, η οργανωτική άρθρωση και λειτουργία της συλλογικότητας, συστήθηκε για να κοινωνείται η χρεία, να υπηρετεί το κράτος, με τις υπηρεσίες του και τους θεσμούς του, την ανάγκη του πολίτη, του κάθε πολίτη. Στο καθεστώς της ελλαδικής κομματοκρατίας η οργανωτική άρθρωση και λειτουργία της συλλογικότητας υπηρετούν τους κατέχοντες την εξουσία, τις κομματικές συντεχνέις, όχι τον πολίτη. O πολίτης είναι το θύμα του κράτους, το κράτος ο αντίπαλος, ο εχθρός και τύραννος του πολίτη. Oπου και όπως μπορεί ο πολίτης θα προσπαθήσει να αποφύγει τη θυματοποίηση, να ξεγελάσει το κράτος, να παρακάμψει τις παρεμβάσεις του κράτους στη ζωή του. Nα φοροδιαφύγει.

H ανίατη αντιπαλότητα κράτους-πολίτη είναι αποτέλεσμα πολιτικής αδικοπραγίας, με αυτουργούς μόνο και αποκλειστικά τους διαχειριστές του κράτους, τους επαγγελματίες της εξουσίας. Eξουσιάζουν καταπατώντας και ακυρώνοντας κάθε σύμβαση (συμβόλαιο, σύνταγμα) που ρυθμίζει τις σχέσεις πολίτη και κράτους. H φορολόγηση του πολίτη, όπως και η μισθοδοσία του δημόσιου λειτουργού και η συνταξιοδότησή του έχουν τη λογική και τον χαρακτήρα συνθήκης, συμβολαίου που δεσμεύει αμοιβαία τους συμβαλλόμενους. Tο κράτος αναλαμβάνει την υποχρέωση να παρέχει στον πολίτη περίθαλψη, εκπαίδευση, συγκοινωνίες, έννομη τάξη, κ. τ. ό., ο πολίτης αντιπαρέχει στο κράτος μέρος των εσόδων από την εργασία του για να συντηρούνται οι κρατικές λειτουργίες.  

Oταν το κράτος αθετεί τις υποχρεώσεις που με συμβόλαιο ανέλαβε, ενώ εξαναγκάζει, με τη βία (δικαστική και αστυνομική), τον πολίτη σε μονομερή τήρηση των δικών του υποχρεώσεων, αυθαίρετα διογκωμένων και πολλαπλασιασμένων, αλλοτριώνει το κοινωνικό γεγονός σε επιχώρια ζούγκλα.

Oι κομματάνθρωποι που διαχειρίζονται το κράτος (είναι βλασφημία να τους αποκαλούμε πολιτικούς) κακουργούν την κοινωνία με την πάγια τακτική κλοπής, καταλήστευσης των ασφαλιστικών ταμείων, των προμηθειών υγειονομικού υλικού, εξοπλιστικών προγραμμάτων - αναρίθμητων ανάλογων κοινωνικών χρήσεων του φόρου που καταβάλλουν οι πολίτες. Mειώνουν οι κομματάνθρωποι μισθούς δημόσιων λειτουργών, δηλαδή συμφωνημένη αμοιβή για παροχή υπηρεσιών στο δημόσιο, αθετούν συμβόλαιο σαν κοινοί απατεώνες. Πετσοκόβουν συντάξεις, όχι προνοιακές, συντάξεις ανταποδοτικές, δηλαδή κλέβουν κατατεθειμένα σε διάρκεια δεκαετιών χρήματα πολιτών, που τα εμπιστεύτηκαν οι λειτουργοί του κράτους στον εργοδότη τους για την αποταμιευτική αξιοποίησή τους.

Eλάχιστα, απλώς ενδεικτικά τα παραδείγματα ιχνογραφούν τον εφιάλτη που ζούμε στην Eλλάδα σήμερα και που δεν πρόκειται για «συμφορά» ή για «κρίση» αλλά για το αποτέλεσμα κοινωνικών στυγερών εγκλημάτων με επώνυμους γνωστούς τοις πάσι, φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς. Oι πολίτες βυθίζονται κάθε μέρα και πιο βαθειά στον εφιάλτη, στον ίλιγγο του αδιεξόδου και της απόγνωσης, ενώ οι ένοχοι αυτουργίας των κακουργημάτων ζουν με προκλητική, σκανδαλώδη πλουταλαζονεία - όσοι δεν συνεχίζουν να απολαμβάνουν θώκους εξουσίας ως ανταμοιβή εξευτελιστικής κομματικής ειλωτείας.

Δεν ζούμε συμφορά, δοκιμασία, ατύχημα, ζούμε συντελεσμένο κακούργημα. Oσο περισσότεροι πολίτες το συνειδητοποιούν τόσο πληθύνονται οι πιθανότητες να γεννηθεί η ελπίδα. H μία και μόνη ρεαλιστική ελπίδα: Nα συντριβεί ώς τα θεμέλια το σημερινό κομματικό σύστημα και συνωδά το πελατειακό κράτος των εμπορευόμενων την εξουσία. Nα προκηρυχθούν εκλογές για Συντακτική Eθνοσυνέλευση, για καινούργιο Σύνταγμα. Mε τους δωσιλόγους στερημένους κάθε πολιτικό δικαίωμα.

Χρήστος Γιανναράς

Οι Έλληνες έχουν ανάγκη να δημιουργήσουν σωστή συνείδηση σε όλους τους τομείς της ζωής τους.

Δεν είναι σωστό στην Ελλάδα άλλοι να μην έχουν τα απαραίτητα, για να επιζήσουν, και μάλιστα να τους χώνουν τον ένα φόρο μετά τον άλλο, το ένα χαράτσι πάνω στο άλλο, και άλλοι να βγάζουν στα εξωτερικό εκατομμύρια ευρώ σαν στραγάλια. Αλήθεια, πού τα βρήκαν όλα αυτά τα χρήματα; Κάποτε πρέπει να εφαρμοστεί χωρίς εξαιρέσεις το "πόθεν έσχες" για όλους τους Έλληνες.

Δυστυχώς συνέλληνες, πρέπει να παραδεχτούμε πως τη διαφθορά δεν την εφεύραν οι πολιτικοί μας ούτε φταίνε αποκλειστικά αυτοί, παρόλον ότι φυσικά έχουν πολύ μεγαλύτερο ποσοστό ευθύνης.     Τη διαφθορά την εκθρέψαμε όλοι μας. Εμείς ψηφίζαμε διεφθαρμένους πολιτικούς που ήταν πρόθυμοι να κάνουν ή να μην κάνουν νόμους που να ερευνούν τις υποθέσεις διαφθοράς. Εμείς αποφεύγαμε "όπως ο Διάβολος το λιβάνι" να μην υπάρχει διαφάνεια στα οικονομικά όλων μας, το απόρρητο των λογαριασμών μας στις τράπεζες και όλα τα παρεμφερή. Δε θέλαμε το κράτος να ελέγχει με διαφάνεια τα οικονομικά μας, γιατί φοβόμασταν ότι "η εφορία θα μας τσεκουρώνει". Δυστυχώς η εφορία θεωρούσε τους πολίτες εκ προοιμίου διεφθαρμένους και ψεύτες, και οι πολίτες θεωρούσαν την εφορία εκ προοιμίου άδικη και τους εφοριακούς όλους διεφθαρμένους, και εν πολλοίς είχαν δίκιο.

Αλλά κάποτε πρέπει να σπάσει αυτός ο φαύλος κύκλος την διαφθοράς στην κοινωνία, αν θέλουμε να δούμε αλλαγή ουσιαστική στη χώρα μας και σε όλη την κοινωνία μας. Δεν μπορούμε με παλιά μυαλά να βελτιώσουμε τη λειτουργία της κοινωνίας μας και του κράτους μας. Εδώ χρειάζεται μετάνοια, αλλαγή δηλαδή τρόπου σκέψης και ενέργειας, που είναι η βάση της χριστιανικής πίστης. Οι άνθρωποι πρέπει να κάνουν το σωστό όχι από το φόβο ότι θα τους ανακαλύψουν ή θα τους πιάσει η εφορία και θα τους ανακαλύψει η αστυνομία και το ΣΔΟΕ, αλλά από τη συνείδηση. Οι Έλληνες έχουν ανάγκη να δημιουργήσουν σωστή συνείδηση σε όλους τους τομείς της ζωής τους. Και φυσικά και φορολογική συνείδηση. Οι ευνομούμενες χώρες, π.χ. της Βόρειας Ευρώπης που τόσο θαυμάζουμε και θα θέλαμε να μιμηθούμε τις κοινωνίες τους, έχουν ευνομούμενες κοινωνίες, επειδή οι άνθρωποι έχουν φορολογική συνείδηση. Όχι πως είναι τέλειοι, φυσικά παντού κανείς μπορεί να βρει διαφθορά, αλλά αν π.χ. στην Ελλάδα η διαφθορά ανέρχεται στο 90%, σε αυτές τις χώρες μπορεί να είναι στο 2-3%. Μιλώ πάντα υποθετικά και όχι με αποδείξεις, αλλά από την προσωπική εμπειρία μου και από αυτά που ακούω σε συζητήσεις.

Φυσικά, στην Ελλάδα οι πολιτικοί έπερναν το μεγαλύτερο μερίδιο χρημάτων σε τέτοιες καταστάσεις, γιατί είχαν στα χέρια τους την εξουσία και μπορούσαν να το κάνουν. Αλλά εμείς τους ψηφίζαμε και εμείς τους δίναμε το δικαίωμα, μάλιστα απαιτούσαμε από αυτούς να συμπεριφέρονται έτσι, προκειμένου να τους ψηφίζουμε. Οι διεφθαρμένοι πολίτες ψήφιζαν διεφθαρμένους πολιτικούς που τους έδιναν το δικαίωμα να καλύπτουν τη διαφθορά τους.

Εδώ χρειάζεται χριστιανική μετάνοια, παραδοχή των ευθυνών όλων μας και διάθεση να ξεκινήσουμε στην κοινωνία μας μια καινούργια αρχή. Τελικά η παρανομία και η διαφθορά φαίνεται σαν προσωρινά να βοηθά και να πλουτίζει κάποια άτομα, στο τέλος, όμως, αποδεικνύεται βλαβερή για το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας, επιφέρει ντροπή, και βλέπουμε καθαρά τώρα τα αποτελέσματα σε όλους μας.

Δε μιλώ τώρα ως ηθικολόγος ούτε ως Χριστιανός, αλλά σαν πραγματιστής αν θέλετε. Το ψεύδος, η διαφθορά και το έγκλημα έχουν κοντά πόδια, και αργά ή γρήγορα ο πλούτος που μαζεύεται παράνομα εξατμίζεται εύκολα. Ας το προσέχουν αυτό όσοι χλευάζουν τις χριστιανικές αρχές. Γιατί στο τέλος θα χρειαστεί να χλευάσουν τους εαυτούς τους και τις ανόητες αρχές και πεποιθήσεις τους, στις οποίες βάσισαν τη ζωή τους. Η ζωή αυτό αποδεικνύει.

Σπύρος Καραλής
Οφθαλμίατρος

Μήνυμα αλληλεγγύης και ελπίδας του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου για τα Χριστούγεννα

Μήνυμα ελπίδας για μια νέα αρχή που συμβολίζει η γέννηση του Θεανθρώπου και αλληλεγγύης για τον πλησίον που έχει ανάγκη, στέλνει ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος για τα Χριστούγεννα.
Ο κ. Ιερώνυμος τονίζει ότι ο λαός μας γνωρίζει να επιβιώνει σε δύσκολους καιρούς και η Εκκλησία συμβάλλει και θα συμβάλλει όπως μπορεί για τη στήριξη των δοκιμαζόμενων συνανθρώπων μας.
Ο Αρχιεπίσκοπος ζητά από την Πολιτεία να επιτρέψει την αξιοποίηση της περιουσίας που έχει απομείνει στην Εκκλησία προς όφελος του λαού και θέτει στη διάθεση όποιου θέλει να καλλιεργήσει τη γη ή να ασχοληθεί με την κτηνοτροφία τα κτήματά της.

Ολόκληρο το μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου:

«Χριστός γεννάται, δοξάσατε».  «Ιδών ο Κτίστης ολλύμενον, τόν ανθρωπον χερσίν, ον εποίησε, κλίνας ουρανούς κατέρχεται»! 
Αδελφοί μου καί τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,
«Χριστός γεννάται, - χαρά στόν κόσμο» τραγουδά τέτοιες μέρες, εδώ καί αιώνες ο λαός μας, ακόμα καί σέ περιόδους θλιβερές καί δύσκολες στό διάβα της ιστορίας. «Χριστός γεννάται», καί λάμπει πάλι τό φως πού προσανατολίζει τά βήματά μας γιά νά συναντήσουμε τήν ελπίδα καί νά αποκτήσουν οι προσδοκίες μας υπόσταση, νόημα καί σκοπό.  

«Χριστός γεννάται» σημαίνει πώς άμεσα καί ψηλαφητά γνωρίζουμε ότι ο Θεός γίνεται άνθρωπος καί βαδίζει τόν δρόμο της ταπεινώσεως καί της θυσίας, γιά νά βρει ο άνθρωπος τήν αφετηρία μίας νέας ζωής. Γιά νά βρεί ο καθένας τόν τρόπο, τό δικαίωμα καί τή δυνατότητα νά αλλάξει τόν εαυτό του καί τόν κόσμο γύρω του. 

Ο δρόμος πού ανοίγει μπροστά μας ο Χριστός είναι οδός σωτηρίας, ελπίδας καί θετικής προσδοκίας. Καί, συνάμα, πρόσκληση ενεργοποιήσεως των συνειδήσεων γιά νά γίνουν η ζωή μας, ο κόσμος καί τό αύριο καλύτερα καί φωτεινότερα.

Η πατρίδα μας βιώνει κρίσιμες καί οδυνηρές στιγμές αγωνίας καί αβεβαιότητας γιά τόν επιούσιο του λαού της καί γιά τό αύριο. Οι ώρες πού ζούμε είναι ώρες δοκιμασίας της πίστης, των χριστιανικών μας αξιών καί αισθημάτων, αλλά καί της μέχρι τώρα βιοτής μας.  

Καλούμαστε όλοι, ο καθένας μέ τίς γνώσεις, τίς ικανότητες καί τά χαρίσματά του, νά συμβάλουμε στή σωτηρία του τόπου μας καί νά σταθούμε στό πλευρό του δοκιμαζόμενου συνανθρώπου μας στή γειτονιά, στόν τόπο εργασίας του ή στόν δρόμο. Καί πρώτιστα καλούμαστε νά στηρίξουμε εκείνον πού δέν έχει εργασία καί στέγη. Εκείνον πού χρειάζεται ζεστασιά καί φαγητό. Σήμερα, όσο ποτέ στό πρόσφατο παρελθόν, είναι επείγουσα ανάγκη νά συνεχίσουμε νά δείχνουμε γενναιοφροσύνη, αλληλεγγύη καί εθελοντική προσφορά. 

Ήδη, μέ τίς φιλότιμες προσπάθειες όλων μας, η αλληλεγγύη καί η αληλοϋποστήριξη παίρνουν σάρκα καί οστά μέ εντυπωσιακά αποτελέσματα, αναβιώνοντας τό πρωτοχριστιανικό βίωμα της κοινωνίας της αγάπης. Είναι καιρός νά ξαναανακαλύψουμε τήν εκκλησία ως κοινωνία προσώπων πού ζούν μέ τήν αγάπη ως τρόπο ζωής.    

«Χριστός γεννάται» ανάμεσά μας. Σέ έναν κόσμο πού μοιάζει νά καταρρέει καί αναζητά ένα φώς, όπως του αστέρα της Βηθλεέμ, γιά νά του δείξει πως νά κάμει νέα αρχή καί πρός τά που νά πορευτεί.
Ο λαός μας γνωρίζει νά επιβιώνει σέ δύσκολους καιρούς καί έχει τήν ικανότητα νά αξιοποιεί τίς δυνατότητές του καί τόν πλούτο πού κρύβουν η ευλογημένη μας γη καί θάλασσα. Γνωρίζει νά συνθέτει καί νά γονιμοποιεί αποτελεσματικά τόν κόπο των εργαζομένων, τή σοφία των λογίων καί τή γνώση των ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων καί ερευνητικών κέντρων μέ τρόπο εναρμόνιο καί καρποφόρο. Αρκεί νά υποστηριχτεί στόν αγώνα του καί νά έχει όραμα καί ελπίδα. 
Καί αυτό τό γνωρίζει καλά η εκκλησία μας. Γι αυτό στήριξε καί θά στηρίζει πνευματικά καί έμπρακτα τήν προσπάθεια του λαού μας γιά μιά νέα αρχή καί θά σταθεί αρωγός  όπου μπορεί νά ενισχύσει τόν λαό μας. Είναι καιρός νά αρθούν τά εμπόδια, ώστε αυτή η λίγη περιουσία πού απέμεινε στήν εκκλησία νά της επιτραπεί νά τήν αξιοποιήσει πρός όφελος του λαού μας. Καί όποιος επιθυμεί νά εργαστεί στήν ελληνική γή, συμβάλλοντας στή διατροφική επάρκεια της χώρας καί στήν ανάπτυξη σύγχρονων εξαγώγιμων προϊόντων καλλιέργειας καί βοσκής, ας γνωρίζει ότι, όση λίγη γη ανήκει ακόμα στήν εκκλησία, θά είναι στή διάθεσή του.    

«Χριστός γεννάται» καί τό νόημα των Χριστουγέννων μας δίνει τό δικαίωμα νά παρακαλέσουμε τό ελληνικό κράτος νά σκύψει πάνω από τούς συνανθρώπους μας καί σέ αυτές τίς δύσκολες ώρες πού διέρχεται ο τόπος νά αφήσουμε πίσω πολιτικές επιλογές πού στηρίζουν τούς λίγους σέ βάρος των πολλών. Μας δίνει, επίσης, τό δικαίωμα νά καλέσουμε όσους διαθέτουν πλούτο νά τόν θέσουν στήν υπηρεσία των συνανθρώπων μας. Χρειάζεται επειγόντως νά δείξουμε όλοι αλληλεγγύη, ανθρωπιά, αγάπη καί ευαισθησία καί είναι ζωτικής σημασίας νά στηριχθούν μέ κάθε τρόπο η περίθαλψη, η μόρφωση καί η επιβίωση των Ελλήνων. 

Τό λοιπόν, «δείτε ίδωμεν πιστοί, που εγεννήθη ο Χριστός» καί ας γίνουν τά φετινά Χριστούγεννα αφετηρία μίας νέας αρχής καί μίας πορείας ανοδικής γιά τόν τόπο μας καί γιά τόν καθένα προσωπικά. Ας μήν ξεχνάμε ότι «μέθ’  ημών ο Θεός» καί παλαιότερα καί τώρα καί πάντοτε. 

Καλά καί ευλογημένα Χριστούγεννα».

Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΣΟΥ ΣΕ ΔΥΟ ΛΕΠΤΑ (Paul Washer)

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΘΑ ΔΙΑΛΥΘΕΙ - ΕΣΥ; (Paul Washer)

METANOΗΣΕ - Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΕΙΣ! (David Wilkerson)